Besef-liefde

 

Besef-liefde het haar omkant gevang.

Vir liefde, haar hart

en omgee was sy splinter-bang.

 

Bruin was goud,

sy hart lankal seker,

sy omgee oud

en sy knip-oë beter.

 

Plattelander in my midde

Sy het hom van God lankal gebidde.

Omstreeks die Vrystaat

kan haar wese by plaasdorpie-mens baat.

 

Besef-liefde was vir haar amper te veel;

sy was verskrik vir die saamwees,

bang sy verloor ’n bietjie menswees

omtrent haar hart – sy wou nie graag net uitdeel

 

Stemstories sing op noot by hom –

hierdie lirieke skryf haar hart duideliker as Jan Blohm.

Sy stil en praat hou ewe maat.

Haar luister is eintlik vir hartsiel-raad…

 

Belaglikbang is haar lag agterdogtig,

Maar in sy lag skuil sy hartgeheim bonkig.

Gewens sy ken die kaart waaraan hy lees –

sy bewestemstories is dan al hees…

 

Skielik-liefde kom vir hulle kaalvoet;

mooilag en wintersing prewel hy in haar gemoed.

Kerkkombuiskoffie is vol in haar kieste,

vir haar is die vriendskap, die besef-liefste…

Advertisements

Om te kan “Ma”

Om te kan ma, is ‘n taal. Dit is ‘n taal wat jy nie sal kan praat nie.

Die grootste klomp ongeletterdes wat hierdie taal praat, is juis dié wat dink hulle het al gelees en geskryf, dié wat jare se boeklees bo die ervaring kies.

Ek dink die grootste kwessie wat ons vir onsself skep is juis die wete dat ons onsself soms oor- of onderskat.

Ons kweek nie ‘n liefde vir die taal nie. Met jaar in en jaar uit word mens mos liewer vir jou taal. Soos die taal aan die agterspeen suig en die oorlewingskanse al hoe skaarser word, word mens mos liewer daarvoor, nie moeg nie.

En wanneer die woorde min raak en dit lyk of die taal jou wil afskeep, juis dan gee mens al hoe meer. Nie al hoe minder en seer nie.

Dit is ook ‘n taal op sy eie, met baie variëteite en wat so verskillend kan praat. Ons taal het baie tonge. Ons taal is vrouryk!

Ons taal is Ma!

Dit is die taal wat in ons ingebore is. Ons kan nie help om te wil práát nie. Ons het ons taal lief, al word ons woorde soms minder. Ons het ons taal lief, al wil ons soms stom wees.

Hierdie taal het God vir ons gegee en vir Hom sal ons praat en vir Hom kan ons nie anders as om ook te sing en te lag in hierdie mooie liefhê-taal nie.

 

Al my taalliefde

Mal Mens

2019.03.23

Winterverlange plaas toe

‘n Mens se hart verlang tog so gou; eintlik sonder dat ons agterkom dis die plekkie hier by jou.
Dis winter in die Vrystaat, eintlik al ‘n week of wat. Ek weet, want my hart het verlang na hierdie koue vatte wat verdwyn in sonstraalstories en stoeptee. Of bossie-tee soos Ouma sal sê.
Hoe salig is Sy vrede nie, veral tuis…

 

Mal Mens

2019.06.10

This slideshow requires JavaScript.

Minder of meer

Miskien wag ons om te sukkel voordat ons werklik daad maak van ‘n saak. Miskien is dit die ongerepte eenheid wat ons terugsmoor tot by realiteit.

 

Die wemel en wink vir nog ‘n môre is te veel en die behae om nou te kan indien vertraag by die sekond.

 

Elke nou en dan wens ons om die lewe oor te hê. Ons wens die hede weg en ons vervloek die volgende oomblik. Ons vergeet hoe om onselfvoldaan te kan oorgee.

 

Kasdeure kraak en harte ook.

Die welklinkende geskreeu hou nimmereindigend op.

 

Die verlange na meer, na minder word al hoe dieper. Dit sak tot op die bodem van my Josef-put hart. Meer liefde, minder geskarrel.

 

Mal Mens

2019.01.26

Jou hart

Ek hou jou hart vas en ek weet nie of jy weet nie. Ek weet nie wat om daarmee te maak nie. Ek dink ek wil hom vashou in watte, ek wil jou hart koester en aan die klop hou hier by my, al is dit kunsmatig. Ek weet net ek wil jou hier hê. By my. Hart en al.

Jou hart was nog altyd goed, van die begin af is die stories deurvleg met goedheid, glimlagte en goeie intensies, maar ek dink nie hulle was in die kelder deel van jou hart nie. Daar waar alles ‘n bietjie kouer is en effens bedruk. Ek wou so graag glo dat jou hart net sonstrale op sy rakke gebêre het. Sonstrale en wyehorison-sonsakke oor die bossie-vlaktes en gemsbokke.

Maar vandag toe ek sit-en-verwonder en sit-en-verkyk, het nie geweet of dit vir jou is of net jou hart wat ek by my wil hou nie.

Is dit selfsugtig om synig te wil wees met jou hart? Ek wil hom ewig net by my hou, met sy donker kamers en al.

 

Mal Mens

2018.10.19

Om liefde te beskryf

Dit is moeilik om die liefde te beskryf as die sterre in die lig, almal al aan die slaap is. Dis erg om gevoelens weg te steek wanneer jou hart heeldag dans.

Woorde beskryf nie die vaagste idee van wat tuimel in jou liggaam en saam jou bloed rondskommel nie. 

Vaalgrys en muisbruin word skielik pers en geel en lemmetjie wanneer oë begin blink en siele êrens ronddobber op die oop en blou-blou water. 

Mag die liefde jou stappie ‘n effense vreugde gee. Mag die liefde jou toelaat om kastele te bou met die bruin van jou goue oë. Mag die liefde elke haat-knoop afruk van die hemp wat lankal al uitrafel en jou vasdruk in jou eie vel. 

Sing vir my in ‘n neurie-stem. Laat jou lag asseblieftog eggo in my hart. En dan, beskryf die liefde met jou oë, met jou iris wat wegholmooi woorde rangskik, met jou klein donkerte, met jou wimper-sinne wat voltooi as elke ooppluk weer toe val. 
Mal Mens

2017.09.08